Zelfonderzoek staat centraal in de praktijk. Maar wat is dat? Zelfonderzoek betekent dat je op een liefdevolle manier in contact treed met je innerlijke gevoels- en gedachtewereld. Je gaat als het ware een dialoog aan met jezelf en onderzoekt welke gevoelens wezenlijke levenservaringen bij je oproepen. Zelfonderzoek kun je in je eentje doen wanneer je daar vertrouwd mee bent. Maar een begeleider kan daar wel bij helpen. Een goede begeleider stelt jou en jouw levensverhaal centraal, heeft niet de leiding maar volgt jouw spoor. Door zorgvuldig zelfonderzoek ga je iets begrijpen van je ziel: je diepste identiteit en geschenk van God. Hieronder de vier inspiratiebronnen van waaruit ik werk. Klik op een afbeelding voor meer achtergrond.

Zelfkennismethode ZKM

In de jaren ’70 ontwikkelden Hubert Hermans, hoogleraar psychologie aan de Radboud-universiteit, en zijn vrouw, psychotherapeute Els Hermans-Jansen de ZKM: de ZelfKonfrontatieMethode of ZelfKennisMethode. In de ZKM staat het verhaal centraal, dat de persoon over zichzelf en over de wereld vertelt. De focus ligt op de unieke persoon, niet op de gemiddelde Nederlander van het CBS.

Focusing

De wortels van focusing liggen in de jaren ’70 van de vorige eeuw. De Amerikaanse filosoof en psycholoog Eugene Gendlin onderzocht bij de beroemde psychotherapeut Carl Rogers, wanneer iemand baat had bij psychotherapie en wanneer niet. Het bleek dat cliënten bij wie therapie aanslaat, vaak aarzelend en zoekend spreken.

Geestelijke Oefeningen

De Sociëteit van Jezus oftewel de jezuïeten is een katholieke orde gesticht door Ignatius van Loyola. Hij heeft zijn levenservaringen en jarenlange zelfonderzoek op schrift gesteld: de Geestelijke Oefeningen. Deze oefeningen vormen de ruggengraat van de ignatiaanse spiritualiteit. Het langdurig, stil gebed met het evangelie is het hart van de Geestelijke Oefeningen.

Ignatiaanse spiritualiteit

Ignatiaanse spiritualiteit is de spiritualiteit van de Sociëteit van Jezus oftewel de jezuïeten: wereldwijd de grootste katholieke orde, gesticht door Ignatius van Loyola (1491–1556). Zijn ervaringen en jarenlange zelfonderzoek heeft hij op schrift gesteld: de Geestelijke Oefeningen. Zij vormen de ruggengraat van de ignatiaanse spiritualiteit. Samen met het dagelijkse gebed bevorderen ze een contemplatieve, verinnerlijkte houding.