Samen met mijn zus groeide ik op in een niet-religieus gezin. Geloof speelde in ons leven geen enkele rol. Ik studeerde Nederlands aan de RU Groningen met als specialisme Middelnederlandse letterkunde. In die middeleeuwse letterkunde trof ik een wereld aan die doordesemd was van geloof: een groot contrast met mijn atheïstische academische wereld. Ik raakte geboeid door wat ik las en begon aan een zoektocht door de wereld van zingeving en spiritualiteit. Ik nam deel aan talloze cursussen en trainingen en las veel. In 1995 bezocht ik voor het eerst een klooster: de Sint Paulusadbij in Oosterhout die toen nog werd bewoond door benedictijnse monniken. Het bezoek gaf mij dubbele gevoelens. Ik werd er geraakt door de stille sfeer, de liturgie en de bijzondere gesprekken. Maar ik voelde mij ook een vreemde, een buitenstaander. Ik verlangde ernaar deel te zijn van zo’n vierende gemeenschap, maar durfde niet goed deel te nemen aan de communie.

Sindsdien volgden er nog veel kloosterbezoeken in Nederland en België, bij gemeenschappen van verschillende religieuze ordes. Enige jaren lang speelde ook Centrum deVoorde, een woon- en werkgemeenschap op mystiek grondslag (soefi en joods-christelijk) een belangrijke rol in mijn leven. Op een van hun retraites tijdens Pasen 2006 had ik een mystieke ervaring. Terugkijkend kan ik zeggen dat dat het moment van mijn bekering was. Het zou nog jaren en vele kloosterbezoeken duren voordat ik al mijn vooroordelen over het christelijke geloof achter mij gelaten had. Eindelijk ben ik in de Paasnacht van 2014, acht jaar na mijn bekering en 56 jaar oud, gedoopt door pater Henk Jongerius in het Dominicanenklooster in Huissen.

katholiek

Ik ben dus sterk gevormd door de spiritualiteit van kloosters en door de rijke traditie van de religieuze ordes in de katholieke kerk. Maar ik ben ook een kind van de jaren ’70 en ’80 met zijn nadruk op persoonlijke groei (New Age). Die stimulerende sfeer heeft mij aangezet tot de zoektocht die ik al noemde. Zelfonderzoek werd de motor van mijn geestelijke ontwikkeling en is dat sindsdien altijd gebleven. Een persoonlijk ontwikkeld geestelijk leven is kenmerkend voor mijn geloof. Ik ben een “nieuwe gelovige” zoals dat heet, maar ook een vrije gelovige. De waarde van de traditie en de diepe mystieke kennis van de katholieke kerk zijn belangrijk voor mij. Maar ook mijn persoonlijke ontwikkeling en mijn eigen geweten vormen mij als christen. Zij maken mij wars van achterhaalde regels en verboden in de kerk.

Binnen de katholieke traditie voel ik mij dus sterker verbonden met de spiritualiteit van de religieuze ordes dan met het instituut Rooms-Katholieke Kerk Nederland. De kracht van de stilte en de contemplatie in kloosters van de benedictijnen en de cisterciënzers is zeer voedend voor mijn geloof. De eenvoud, het streven naar vrede en de zorg voor de natuur van de franciscanen zijn lichtende voorbeelden voor mij. Het maatschappelijk engagement en de kritische blik op de kerk van de dominicanen vind ik belangrijke waarden. Maar sinds ik de Geestelijke Oefeningen heb gedaan meen ik mijn thuis gevonden te hebben bij de jezuïeten. Zij combineren een diepe religiositeit met een actief leven. Jezuïeten groeien in hun geloof door zelfonderzoek in de geest van hun stichter, Ignatius van Loyola. Zij zijn vrije, gelovige christenen.

thuismonnik

Dit verhaal geeft een beeld van mijn groei in mijn geloof. Meer over kloosters en overdenkingen bij wat ik geloof, vind je op mijn weblog Thuismonnik. Jij bent van harte welkom om net als ik en net als jezuïeten door zelfonderzoek te groeien in geloof. Daarbij is het niet belangrijk wat jouw achtergrond is: katholiek of protestants, orthodox of vrijzinnig of alles daartussen of -omheen. Mijn praktijk is een vrijplaats: jouw geloof is jouw geloof. Ben je joods of moslim? Wees welkom. God spreekt tot ieder persoonlijk in diens eigen leven. Zelfonderzoek kan je geloof verdiepen.